Godfried-Willem Raes

1952
Gent
België
Korn
Gestrobo Studies
Hur Di Hur Ni
Hur Di Hur Ni
Flex
Flex
Krum
M&M
M&M
Geboren in Gent op 3 januari 1952, geniet Godfried-Willem RAES een wereldwijde bekendheid als muziekmaker in de breedste zin van het woord: Godfried-Willem RAES studeerde muzikologie (bij Prof.Dr. Jan Broeckx) en filosofie (bij Prof.Dr.Leo Apostel) aan de R.U.G., naast piano, klarinet, slagwerk en kompositie (bij Louis De Meester en Norbert Rosseau) aan het Koninklijk Conservatorium te Gent en publiceerde vele kritische essays, polemische en technisch wetenschappelijke artikels in vaktijdschriften. Hij nam gedurende verschillende jaren deel aan de 'Ferienkurse fuer Neue Musik' in Darmstadt, waar hij in kontakt kwam met Karlheinz Stockhausen en Gyorgy Ligeti. In 1982 werd hem de Louis Paul Boon-prijs toegekend omwille van zijn sociaal engagement met betrekking tot kunst. Sedert 1982 werd hij als lesgever belast met de kursus avant-garde kamermuziek aan het Koninklijk Muziekkonservatorium te Gent. In 1988 werd hij aangesteld als voltijds docent kompositie aan diezelfde instelling. In 1997 werd hij tevens professor aan het Orpheus Hoger Instituut voor muziek, een opdracht die hij uitoefende tot 2009.In 1993 behaalde hij het doktoraat in de muzikologie, waarvoor hij een uitvoerige organologische studie over het onzichtbaar muziekinstrumentschreef, een instrument waaraan hij toen reeds 15 jaar werkte. De technologie die hij daarvoor ontwikkelde betekende een stap voorwaarts in de wetenschappelijke studie van de menselijke motorische expressie. Zijn wetenschappelijk onderzoek richt zich vandaag in eerste plaats op problemen van de menselijke muzikale expressie én op de ontwikkeling van technische apparatuur ten behoeve van de kennisverwerving en van het praktische musiceren. Hij beschikt over een grondige kennis van elektronische meet- en ontwerptechniek, zowel in de analoge als in de digitale elektronika.In 2005 vroeg hij aan het hogeschool bestuur ontlasting van een groot deel van zijn onderwijsopdracht teneinde zich intensiever te kunnen toeleggen op het onderzoek in de kunsten. In het kader daarvan bouwt en ontwikkelt hij kwarttoonsinstrumenten zoals en evenals talloze human-interfaces. In 2008 werd hij bevorderd tot hoofddocent.